คำสารภาพสุดท้ายของนักโทษประหาร ตอนที่ 1

<< < (2/3) > >>

size-core.club:
หนุกๆๆๆๆ อ่านเพลินเลยครับ   :-* :-*

Than:
บ่อนซ่องถ้าไม่เคลียร์ผู้ใหญ่ก่อนอย่าหวังว่าจะไปรอด อย่างบ่อนไก่ชนของผมไม่ได้ไปเคลียร์ผู้ใหญ่ก่อนเลยต้องโดนจับ
หัวหน้าเห็นไหมครับ บ่อนใหญ่ๆทำไมถึงเปิดมาได้จนทุกวันนี้ ไม่เห็นมีใครเข้าไปจับ ผมกล้าเอาหัวเป็นประกันเลยว่า มีผู้ใหญ่บางคน
รับเงินจากบ่อนพวกนี้ บางครั้งเข้าไปเล่นเองด้วยซ้ำไป แล้วคอยจ้องจับบ่อนเล็กบ่อนน้อยเพื่อเอาผลงาน แล้วบ่อนไก่เล็กๆอย่างของผม
จะเอาเงินที่ไหนไปประเคนให้ได้”

เมื่อถึงศาลเจ้าพ่อเจตคุปต์ ได้แวะให้น.ช.สมคิดกราบลาแล้วพาเดินต่อไปที่ห้องประหาร น.ช.สมคิดได้พูดขึ้นอีก “สมัยที่ผมเป็นตำรวจ
ผมเคยจับคนเข้าคุกมามาก ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาติดคุกซะเอง แถมยังโดนประหารอีกด้วย เรื่องของเรื่องมันเป็นเพราะ
ผลประโยชน์  การเป็นตำรวจนั้น มีผลประโยชน์มาล่อใจมากมายไปหมด อยู่ที่ว่าใครจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยหรือไม่เท่านั้น
บางครั้งภาระทางครอบครัว  ก็บีบคั้นให้ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย ตราบใดที่สวัสดิการไม่ดีพอ เงินเดือนราชการผมไม่เห็นว่า
จะพอกินพอใช้ซักที ทำงานเป็น 10 ปี  จะเก็บเงินซื้อรถสักคันก็ยังยาก คนที่ร่ำรวยเห็นมีแต่ระดับผู้บริหาร
มดงานอย่างพวกเราอย่าไปหวังเลย จริงไหมครับหัวหน้า”

ข้าพเจ้ายอมรับว่าน.ช.สมคิดพูดได้น่าคิดสมชื่อจริงๆ

เมื่อมาถึงศาลาเย็นใจ ได้ให้น.ช.สมคิดนั่งที่เก้าอี้ขาว น.ช.สมคิดได้ยกมือไหว้ข้าพเจ้าและพี่เลี้ยงที่อยู่ตรงนั้นทุกคน
 “หัวหน้าครับผมขอลาก่อนนะครับ ผมขออโหสิกรรมให้หัวหน้าทุกคนครับ”   ข้าพเจ้ารับไหว้และพูดว่า “ขอให้จ่าไปดีนะครับ
พยายามทำจิตใจให้สงบเข้าไว้ ให้นึกถึงพระและสิ่งดีงามที่จ่าเคยทำไว้ ผมต้องขอโทษจ่าด้วย ผมต้องทำตามหน้าที่”

ข้าพเจ้าส่งดอกไม้ธูปเทียนให้น.ช.สมคิด พี่เลี้ยงอีกนายทำการผูกตา แล้วช่วยกันประคองตัวเข้าสู่ห้องประหาร
ภายในห้องประหาร ข้าพเจ้านำน.ช.สมคิดเข้าไปที่หลักประหารหลักที่หนึ่ง ทำการผูกมัดตัวให้ติดกับหลักประหาร
ตั้งเป้าตาวัวให้ตรงกับหัวใจ เอาทรายแห้งโรยรอบหลักประหารเพื่อให้ซับเลือดที่จะไหลเจิ่งนองลงมา
ทำการขออโหสิกรรมอีกครั้ง “พุทธัง อเจตนานัง ธรรมมัง อเจตนานัง สังฆัง อเจตนานัง สิ่งที่พวกกระผมทำไปในวันนี้
 มิมีเจตนาที่กระทำ เป็นการกระทำตามหน้าที่ ขอให้อโหสิกรรมด้วย” แล้วแจ้งความพร้อมให้หัวหน้าชุดประหารทราบ

พลเล็งปืนเข้ามาทำหน้าที่บรรจุกระสุน ทำการตั้งศูนย์ปืนให้ตรงกับเป้าตาวัว เสร็จแล้วได้ยึดตัวปืนให้ติดกับแท่น
เพชฌฆาตมือหนึ่งเข้ามาตรวจสอบศูนย์ปืนอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าได้ที่ดีแล้ว เพชฌฆาตได้ส่งเสียงสั้นๆว่า “พร้อม”
ธงแดงได้สะบัดลงทันที เสียงปืนได้คำรามขึ้น “ปัง ปัง ปัง ปังๆๆๆๆ” รวมกระสุนที่ใช้ในการประหารทั้งสิ้น 8 นัด
ทำการประหารเมื่อเวลา 18.10 น.  เมื่อครบ 3 นาที ข้าพเจ้าและแพทย์ได้เข้าไปตรวจดูร่างของน.ช.สมคิดที่หลักประหาร
ปรากฏว่าได้สิ้นใจไปแล้ว หัวหน้าชุดประหารจึงสั่งให้นำร่างน.ช.สมคิดลงจากหลัก แล้วให้นำไปเก็บไว้ในห้องเล็ก
เสร็จแล้วข้าพเจ้าออกไปรอรับตัวน.ช.อนันต์ และน.ช.สุรศักดิ์ ที่ศาลเย็นใจ เพื่อนำตัวเข้าทำการประหารชีวิตเป็นชุดต่อไป

หลังจากประหารจ.ส.ต.สมคิด วรรณโชติไปได้ไม่นาน ข้าพเจ้าได้ฝันไปว่าจ.ส.ต.สมคิดได้มาหาข้าพเจ้า ในฝันจ.ส.ต.สมคิด
ได้พูดกับข้าพเจ้าว่า “หัวหน้าครับผมคือสมคิด วรรณโชติ ผมหิวจังเลยครับ หัวหน้ากำลังมีโชค อย่าลืมทำบุญเผื่อให้ผมด้วยนะครับ”

เมื่อข้าพเจ้าตื่นขึ้นมาในตอนเช้าจึงรีบไปหาซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลจำนวน 2 คู่ ปรากฏว่าข้าพเจ้าถูก  รางวัลเลขท้าย 2 ตัว
ของงวดนั้น ได้เงินมาทั้งสิ้น 3,940 บาท จึงรีบไปหาซื้ออาหารปักษ์ใต้ พร้อมด้วยเครื่องสังฆทานและปัจจัยจำนวนหนึ่ง
ไปถวายแด่พระสงฆ์ กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปให้จ.ส.ต.สมคิด และเหล่านักโทษประหารทั้งหมดซึ่งข้าพเจ้าเป็นผู้ที่นำ
คนเหล่านั้นไปสู่ความตาย ขออโหสิกรรมต่อจ.ส.ต.สมคิด วรรณโชติ และขอให้จงไปสู่ภพภูมิที่ดีด้วย ....

Than:
อ่านจบแล้วเป็นไงกันบ้างคะ... บางท่านอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องไกลตัว ..แต่เราไม่อยากให้ทุกท่านตั้งอยู่บนความประมาท
นักโทษประหารหลายคน ..ที่ต้องถูกประหารเพราะไม่ได้ตั้งใจก็มีเยอะ..ถ้าเกิดวันนึงเราพลาดพลั้งอาจจะเป็นเพราะโทสะ
หรือขาดสติจนทำให้ต้องฆ่าคนอื่นตายโดยไม่ได้เจตนา ..เราอาจจะต้องเป็นอย่างจ่าสมคิดก็ได้..เพราะคุณอย่าลืมว่าขบวน
การยุติธรรมบ้านเรา ทำถูกให้เป็นผิดได้ และทำผิดให้เป็นถูกได้...คุณเชื่อไหมเราเองไม่เคยคิดว่าจะได้ไปใกล้ชิดกับนักโทษ
ที่ถูกคุมขัง และใส่โซ่ตรวน กับตา เคยเห็นแต่ในละคร ในทีวีในหนัง ..ก็เพราะเราคิดว่าชาตินี้เราจะไม่ทำผิดกฏหมายไง...
แต่สังคมทุกวันนี้มันเลวร้ายมากกว่าที่คุณคิด  ทุกวันนี้มนุษย์เรากำลังเดินเข้าสู่กลียุค  คนดีเริ่มจะอยู่ในสังคมได้ยากยิ่งขึ้น  ประกอบ
กับระบอบประชาธิปไตยกำลังเสื่อมโทรม เพราะเราไม่สามารถส่งเสริมคนดีไปเป็นผู้นำได้ เพราะรากหญ้าเราเริ่มเห็นกงจักร์เป็นดอกบัว
มากขึ้น  เป็นทาสของเงินตราและวัตถุ  กันมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด..


สุดท้าย  สังคมและสิ่งแวดล้อมจะดีหรือไม่ดี ก็เป็นเรื่องปัจจัยภายนอก  ขอให้ทุกคนพยายามรักษาตน ควบคุมตนเอง ให้ตั้งทรงอยู่ใน
ความดี เมื่อถึงวันหนึ่งถ้าเราต้องวนเวียนอยู่ในกลุ่มของคนชั่ว   ผู้มีปัญญาจะต้องเรียนรู้วิธีที่จะอยู่กับมัน  แต่ถ้าสุดท้ายกลุ่มคนชั่วมีกำลัง
มากขึ้น เราคงต้องถอยไปอยู่ในที่ที่เหมาะสมกับเรา   อย่าปล่อยให้ความชั่วร้าย สังคมอันเลวร้าย บีบบังคับเราให้ต้องกลาย
เป็นคนชั่วและร่วมสร้างบาปกรรมไปกับพวกเขา  มีสติกันให้มาก ๆ  ความดีจะทำให้เราได้รับแต่สิ่งที่ดี ๆ นะ  
...ขอให้โชคดีกันทุก ๆ คน... ictemot18

MAME:
อ่านเพลินเลยครับ เจ้าของหนังสือเคยออกรายการ  VIP  ใช่ไหมครับ :)

TT:
อ่านเพลินเลยครับ  :) :)

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว